| Sirintip's profile~[B][e][l][l][a] >-<BlogLists |  Tools  Help |
~[B][e][l][l][a] >-<
|
October 14 ตุ๊ ด รู ตู ด @ อั ม พ ว าเหตุเกิดจาก : มีคน บ า ง ค น กำลังรออ่านบล็อคเราอยู่ ก้เลยมาอัพก่อนที่ตัวเองจะไม่ว่างไปกว่านี้
อั ม พ ว า คืออะไร
สถานที่นั่งเรือชมหิ่งห้อยค่ะ มีตลาดน้ำ คล้ายๆตลาดน้ำดำเนินสะดวก น่าเที่ยวมากก อารมณ์ บางก๊อก บางกอก
(จะดีมากถ้ามากับแฟน นั่งจับมือดูหิ่งห้อยไปด้วยกาน เอาไว้คราวหน้าก่อนเหอะจะพา.....มาให้ได้)
อาละค้าฟพี่น้อง ขอเกริ่นตั้งแต่สัมนากลางปี เดือนนี้ช่างเป็นเดือนชีพจรลงเท้าของเราซะจริงๆ เพราะตั้งแต่สอบเสร็จมา ก็ไม่ได้อยุ่ติดบ้านเลยค้าฟ
เริ่มตั้งแต่สัมนากลางปีซึ่งต้องนอนค้างที่คณะ 3 วัน 2 คืน งานนี้ก็เกือบจะไม่ได้อาบน้ามละ เพราะว่ากว่าจะเสร็จสิ้นกันแต่ละวันก็ปาไปตี 1
แถามดิชั้นต้องตื่นเข้ามาออกกกำลังกายอีก ง่ะส์ ได้ข่าวว่าสัมนี้พี่ไปมากกว่าน้อง ทำให้ตัวเองรู้สึกว่า เหมือนอยุ่ปี 1 อิอิ เพราะว่าเหมือนสัมนากลางปีตัวเอง
ฮ่าๆๆๆ แต่ด้วยความเป็นบีบีเอของเราการเรียนก็ต้องไม่ทิ้งใช่มั้ยค่ะ ช่วงนำกิจกรรมก็มาเข้าสัมนา ข่วงเชคชื่อก็แวบไป แวบไปแวบมา จนมึนกันเลยทีเดียว
แต่ยังไงก็หนุกหนานดี กับการใช้ชิวิตโดดเรียน หุหุ
อ่าาสส์ มาเข้าเรื่องอัมพวา กันดีกว่า หลังจากเหนื่อยหนักหนากับการสอบ และการสัมนาที่ไม่ได้นอน ก้ไปพักผ่อนลัลลา กับเพื่อนเก่า
ซึ่งประกอบด้วย บี พี่กวิน(แฟนบี+สารถี) ตุ๊ดปอ ดอกต่าย และหนูแนน
เริ่มตั้งแต่การเดินทาง ก็เดินทางสะดวกมากกก ด้วยรถฮอนด้าสีเทา ของพี่กวิน มีบีนั่งข้างหน้า และข้างหลังก็นั่งเบียดกันไป 4 คน
มันคงจะไม่อึดอัดมาก ถ้ามิ้นท์ไม่ดันทะลึ่งขอติดรถไปลงพระราม 2 ด้วย คิดดุละกานว่าไซส์ยายมิ้น+กับก้นอีต่าย+แนน ก็นะอัดกันไปจนเอียงข้างเลยทีเดียว
แต่ยังไงก้ไปถึงจุดหมายจนได้ จากกรุงเทพไปก็ประมาณ 1 ชม (ด้วยความเร็วของรถพี่กวินนะ) พอไปถึงก็นี่เลยค้าฟ มีเรื่องเลยค้าฟ เพราะเค้าบอกว่าบ้านที่เราจองไว้มีคนโทรมายกเลิก
ไม่รู้ว่ามันหลอกเรา หรือว่ามันโกงเรา เพราะว่าพวกเราไม่เคยมีใครโทรไปยกเลิก แถมโอนเงินไปแล้วอีก ก็เลยจากการจอง 1 บ้าน 1 ห้อง เลยเหลือห้องเดัียวเล็กๆๆ เป็นติ่งอยู่ข้างบ้าน
(ให้อารมเหมือนบ้านเมียน้อย) พวกเราก้ฉุนมากๆๆๆ เพราะจองไว้ 2 ดันได้ 1 แถมต้องจ่ายราคาแพงอีก วันหลังใครจะมา อยุ่ที่ "บ้านเรือนสบาย" ก็ระวังๆหน่อยละกาน เดี๋ยวโดนโกงอีก
ประจานซะเลยนี่...ชิชะ.... พอเข้าที่พักเคลียร์ของเสร็จ ก้ไปกินข้าวจองเรือกันต่อ แต่เนื่องจากว่าเรามากันค่อนดึกประมาณ 2 ทุ่ม ตลาดวาย ผุ้ชายวอด กันหมดแล้ววววว
(ตลาดเปิดประมาณ 16.00-20.30) ก็เลยต้องรีบกินและไปจองเรือ เพราะว่าเรือหมด 3 ทุ่ม และหิ่งห้อยก็จะหมดด้วย (มันจะเปล่งแสงหาคุ่ตอนช่วงหัวค่ำมากที่สุด) แต่ว่าโชคดีน่ะค่ะที่ว่า
คืนนั้นฝนตกปรอยๆๆ เค้าบอกว่าถ้าชมหิ่งห้อยหลังฝนตก หิ่งห้อยจะออกมาเยอะ ก็ถือว่าโชคดีไปเพราะเห็นเยอะมากๆๆ เหมือนต้นคริสมาส เปล่งแสงกระพริบระยิบระยับแพรวพราวเลย
สวยมากๆๆๆ ขอบอก แต่แอบเฟลนิดนึง นึกว่ามันจะเป็นสีเหลืองนวลๆๆอ่า เรามองแล้วเป็นสีขาวอ่า เลยเฟลๆๆๆ แต่งานนี้ดีนะทีไปเป็นคู่เพราะไม่งั้นต้องนั่งเปลี่้ยวกันซักคนแน่ๆๆ
พี่กวินกับบี ดอกปอกับดอกต่าย และเบลล่ากับแนน นั่งไล่ความสุงเลยทีเดียว เริ่มจากคู่เรานั่งหน่้าสุด นั่งต้านลมผสมน้ำค้างและฝนที่ปรอยๆๆ หนาวสะท้านดีมาก เรานี่เกือบหลับเลย เพราะไม่ได้นอนมาหลายคืน
อีแนนนั่งข้างๆก็บิ้วอารมเหลือเกิน นั่งร้องเพลงอกหัก จินตนาการว่ามากับผักชี ทำเราเอาเปลี่ยวไปด้วย ส่วนคู่กลางหวีดหวานแหวว จับมือซบไหล่กันไป มีสองดอก(ปอ+ต่าย)เป็นแบล๊กกราวอยุ่ข้างหลัง
อีคู่นี้ก้ร้องเพลงกันไป จนหิ่งห้อยวายหมด พอดุเสร็จประมาณ 1 ชม (คนขับเรือนี่ขับเร้วได้อีก) ก็จ่ายตังประมาณ 400 และก็ขึ้นห้องผลัดกันอาบน้าม+เล่นไพ่กันไปปปป แต่ก่อนเล่นไพ่ก็เป็นสเตปดุดวงน่าค้าฟ
เพราะว่า เปิดกล่องใหม่ เลยดุดวงก่อน ก็ดุแบบ 4 ใบธรรมดาอ่าแหละ ไม่รู้ว่าแม่นรึป่าว แต่ว่าพี่กวินยิ้มแก้มปริเพราะบีมันดุแล้วทั้ง 4 ใบ ถึงคิงหมดเลย ส่วนเราต่ายปอแนน ได้มากสุดก็ แจ็ค เฮ้ออ...
เส้าจังชีวิตแอบชอบคนอื่นเนี่ยยยยย......หลังจากดุดวงเสร็จก้นั่งเล่นไพ่+กินน้ำ....กันถึงตี 4 ต่ายเปิดขวดคครั้งแรกในชีวิต ส่วนเราก็นอนหลับเป็นตายเลยค่า ตั้งแต่ เที่ยงคืน หุหุ
ก้มันไม่ได้นอนมาหลายคืนนี่หน่า ขอโทดทีนะเพื่อนเรามาพักผ่อนกันนน้าาา ไว้วันหลังจะนอนให้พอก่อนไปเที่ยวละกาน อิอิ
ทริปครั้งนี้...............เหนื่อยมาก
ทริปครั้งนี้.................หลับสนิทมาก
ทริปครั้งนี้...................คำว่า "แฟนเพื่อน"สำคัญมาก
ทริปครั้งนี้.......................เจอเพื่อน เยอะมาก (เดินสยามยังไม่เยอะเท่านี้เลย เจออีเมย์ พี่จิตวิทยา เพื่อนแนน เดะเตรียม เต็มไปหมด..)
แต่ยังไงซะทริปครั้งนี้ก็.....................สนุกมากกก
ไ ว้ ไ ป เ ที่ ย ว กั น อี ก น ะ
(รู้สึกแย่จังปล่อยให้ฮัทและเพื่อนๆไปสัมนากับอาจารย์ต่อ หุหุ)
March 10 ตะลอน ตระเวน ตลุย!!!!โอ้ยวันนี้เป็นวันแห่ง MENUFACTURING เลย ค้าฟ
เริ่มตั้งแต่ เช้า 8.30 - 12.00 เดินหา Prototype ของที่ห้อยมือถือ มันไม่ได้เป็นที่ห้อยธรรมดาน่ะค้าฟ มันต้องฝังเพชร เจิดจรัส น้ำงาม ทุกตัวอักษร
ตามความคิดของฝ่ายดีไซน์ โอ้!!แม่เจ้า กว่าจะหาได้นี่ตาลายไปเลยทีเดียว แต่ก็ได้ที่ถูกใจจนได้ อิอิ
ต่อมา ก็พักกินข้าวกลางวัน แล้วก็เดินไปหาของตอนบ่าย ช่วยยศ เซียะ ปุ๋ย อีก 2 ล็อกเดินไปจนถึงพาหุรัด เออะ ไอ้เราตัวเล็กอ่านะ ก็เดินคล่องๆแล้วก็
เดินนำชาวบ้าน สงงสารก็แต่เซียะน่นแหละ ตัวหย่ายเดินลำบากกับอากาศร้อนและเบียดๆ แต่ก้เดินสำรวจราคาจนนาทีสุดท้ายจนได้
หลังจากนั้น ตอนบ่าย3 ก็ไปเดินเจเจต่อ กับแพร (หลีด) จนถึง 6 โมง นี่หละน้า ที่เค้าเรียกว่าพลังของผู้หญิง ที่ไม่มีวันหมดในการเดิน Shopping ชอบจังที่มาอยู่ฝ่ายเมนูของบริษัท แต่เดินเจเจคราวนี้แปลกมาเลยค้าฟพี่น้อง เสื้อก็ไม้ได้ซักตัว รองเท้าก็ไม่ได้ซักคุ่ แต่ได้กางเกงมา 5ตัว ซื้อตั้งแต่ตัวแรกยันตัวที่ 5 ความอยากได้ก็ยังไม่มีท่าจะหมด ถ้ามีเงินเหลือสงสัยได้ตัวที่ 6 แน่ๆ ซื้อจนแพรบอกว่าเบลล่าพอแล้ว ๆๆๆๆๆ เค้าคงคิดว่าเราเป็นคนที่บ้ากางเกง มาก แน่ๆ แหมๆก็ต้องเห็นใจเราหน่อยนะ ก็เรามันคนตัวเล็กนี่ กว่าจะหาไซส์กางเกงได้ มีก็ต้องรีบซื้อจิ แล้วเราก็ไม่ได้ซื้อมานานมากแล้วด้วยนี่หน่า
แล้วก็บังเอิญว่าน้องบีก็ไปเจเจ เหมือนกานเลยกัลบด้วยกานเลย เย่ๆๆ ประหยัดค่า 3 ล้อไปครึ่งนึง พอกลับมาถึงบ้านก็ตามสไตล์ ค้าฟ เรากับน้องบี ก็จัดแฟชั่นโชว์ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้มาม๊า ติชม เอาเสื้อผ้าที่เราสองคนซื้อมา มิกแอนแมช ให้เข้าเซต แล้วให้มาม๊าคอมเม้น ครั้งนี้บีซื้อเสื้อผ้าดีมาก เราใส่ได้ทุกตัวเลย ไม่ใช่ใส่ได้อย่างเดียวนะ ใส่แล้วดูสวยกว่าบีใส่ด้วย เพราะว่าไม่รัด แออัด จนเกินไป หลวมๆนิดหน่อยกำลังน่ารัก อิอิ ใส่มาเลยดูดีกว่าน้องบี มันเลยโกดใหญ่เลย กลายเป็นว่าบ้านนี้ถ้าน้องใส่เสื้อผ้าไม่ได้ (ตัวเล็กไป)ต้องโล๊ะให้พี่น่ะค้าฟ ผลพลอยได้ของคนตัวเล็ก อิอิ
แต่หลังจากนั้นชีวิตของงไม่จบ เมื่อปาป๊าเกิดอยากได้ดอกไม้ถวายพระ เอาแล้วไง...!!!!!!!
หลังกินข้าวเสร็จ เลยต้องไปปากคลองตลาดต่อ เพื่อไปซื้อดอกไม้ และอื่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วม๊าก็โทรมาบอกว่า อยากกินไอติมทุเรียนของนมต์นมสด
เวงแล้วไง ก็ไปร้านมนต์นมที่เสาชิงช้าต่อ โอ้เเม้เจ้า สีท่มแล้ว คนยังเยอะได้อีก เหมือนแจกของฟรีกานเลยทีเดียว แต่ไปคราวนี้ไม่ได้ไปซื้อของอย่างเดียวนะ ได้เจอรุ่นพี่ด้วย พี่มายหนะ ก็ไปกินเหมือนกาน แต่ครังแรกที่ทักเค้ากลับเรียกว่าพี่เม่ย เวงแล้วไง คุยไปคุยมาพี่เค้าทำหน้าแปลกๆ เลยพึ่งรู้ว่าทักผิดชื่อ เค้า
อุตส่าหฺจำชื่อเราได้แฮะ แล้วเราทักผิดซะงั้น รู้สึกผิดจังเลย
สรุปว่าวันนี้นี่เป็นฝ่ายเมนู ตั้งแต่เช้าจรดค่ำเลยทีเดียว ทั้งของบริษัทและของทคี่บ้าน อีหน่อยจะเปิดบริษัทเป็น ซัพพลายเออร์แล้ว อยากได้อารายบอกเราเดี๋ยวจัดให้หหห เฮ้ออ........แต่ก็เหนือ่ยแบบหนุกหนานนะ ชอบอาชีพนี้จังเลย ^-^
March 05 ค ว า ม สุ ข ห า ไ ด้ จ า ก ก า ร พ บ เ ธ อ.....หลังจากที่สอบเสน็จน่ะค้าฟ ก็ถึงเวลานัดเพื่อนเก่าๆๆๆ ออกมาเฮฮา
เจอที่ไรก็มีความสุขทุกที อาจเป็นเพราะว่าได้ดูหนังเรื่อง ยังไงก็รัก ด้วยมั้ง หนังดีมั้กๆๆๆๆๆๆ หัวเราทั้งน้ำตาเลย หรือเป็นเพราะได้ดูกับเพื่อนเก่าด้วย
มันเลยหนุก อ่านะ แต่อุตส่าห์ไปดุถึง เซนทรัลเวอ ก็ไม่วายเจอคนรู้จักน่ะค้าฟ รุ่นน้องไวกิ้งนี่เอง พวกไอ้เป้ง น้องมะนาว ไปกันต้อง 10 กว่าคนแหนะ
หลังจากดูหนังเสร็จก็มากินข้าว คุยๆๆ ถึงเรื่องของกันและกัน และก็ไปเดินช้อปปิ้งที่แพลตินั่มน่ค้า เจอพี่โยชิกับอีต่ายด้วย แหมๆๆๆๆ (เห็นผู้ชายสำคัญกว่าเพื่อนนะอีนี่) แล้วก็หมดตัวเลยค้าฟ ตอ้งยืมตังกิฟและต่ายกลับบ้าน
มันก็ไม่มีอารายหรอก แค่............
มีความสุข..........ที่ได้เจอ ถึงแม้เราจะร้องไห้วันนี้ แต่มันก็ต่างจากเราร้องไห้วันก่อนมากมายเพราะมันเต็มไปด้วยความสุข มากกว่าเป็นเพราะอึดอัด
ปล. ขอโทษน่ะ ที่งอน บางทีเราอาจจะอยากช่วย มากกว่าคำนึงว่าเราไม่สามารถช่วยด้าย February 14 ไ ม่ มี ค ว า ม ห ม า ย เ พ ร า ะ ไ ม่ มี เ ป้ า ห ม ายและแล้วก็ถึงวันวาเลนไทน์ ......วันที่ใครหลายๆคนรอคอย วันที่เราเคยรอคอย และวันที่เรา........
แต่ตอนน้ทำไมรู้สึกว่ามันไม่มีความหมายยังไงก็ไมรุ้ อาจเป็นเพราะว่าเรา ไม่มีคนให้คิดถึงจริงๆละมั้ง มันก็เลยไม่มีความหมาย
อยากมีคนให้คิดถึงจัง มันจะได้มีพลัง เวลาเราท้อ แล้วคิดถึงเค้าจะได้หายเหนื่อยได้ แต่ว่าละน่ะ ตอนนี้ก็คิดถึงมาม๊าไปก่อนละกาน
วาเลนไทน์ปีนี้...... ให้ของคนที่ เ ค ย ขอบ ด้วยก็เนียนๆไปเหมือนให้ของเพื่อนๆทั่วไป ดูเค้าไม่ค่อยสนใจ เราเท่าไหร่แต่ก็ไม่เป็นไรถือว่าได้ให้แล้วว
วาเลนทไทน์ปีนี้....ให้หัวใจกับคนสิงค์โปร์ด้วย (จางเมียว) เค้าแอบงงเล็กน้อย แต่พอดีเห็นเค้าเดินเหงาๆอยู่คนเดียว เลยเข้าไปทักและให้เลย มันอารมณ์ค้างจากเมื่อวานที่ฟังเค้าร้องเพลงไ ทยน่ะ (ประทับใจจัง....ใจจริงอยากฝากอีกอันให้เหวยลี่ แต่เค้าคงยิ่งงงหนัก แค่เข้าไปสปีกๆ ก็จะพูดกันไม่รู้เรื่องแล้ว อิอิ)
วาเลนไทน์ปีนี้..... ได้ดอกไม้และช็อกโกแลต จากเพื่อนเต็มเลย
าเลนไทน์ปีนี้...... ดูไม่ตื่นเต้นเลย เพราะไม่ได้ทำอะไรพิเศษให้ใคร
วาเลนไทน์ปีนี้...... เค้าส่งเมสเสขมาด้วย ว้าว......ดีใจจัง
วาเลนไทน์ปีนี้...... ป๊าๆ ซื้อดอกไม้ให้ ม๊า ด้วย โอ้ว ในรอบ 10 ปีได้มั้งเนี้ย
วาเลนไทน์ปีนี้...... ก็ยังไปคณะสายเหมือนเดิม
วาเลนไทน์ปีนี้...... ก็ยังไม่มีแฟน
แต่วาเลนไทน์ปีนี้......ไม่ได้ชอบเกย์ หุหุ
วาเลนไทน์ปีนี้...... ชี วิ ต ไ ร้ ส า ร ะ ไ ด้ อี ก
P.s. ลืม special thanks p'Chuan For script in the End of my plays [thanks a lot ka] February 11 ค ว า ม ว่ า ง คื อ ล า ภ อั น ป ร ะ เ ส ริ ฐใ น ที่ สุ ด .....
ก็ ถื อ กำ เ นิด ส บ ล็ อ ก ข อ ง ข้ า พ เ จ้ า เ สี ย ที น้ า ค้ า มันเกิดได้ก็เพราะ เรา " ว่ า ง" นั่นเอง
จะว่าไปธุรกรรมชาวบ้านหมดไป ก็เหลือแต่ธุรกรรมตัวเองนี่แหละ ทั้งลอกการบ้าน รายงาน และอื่นๆที่หมักเอาไว้อีก เฮ้อ..คิดแล้วเซง
แถมไม่มีอารมณ์ทำอีก เพราะรู้สึกเหนื่อยค้างมาตั้งแต่ละครเมื่อวาน คิ ด ถึ ง กอ ง ล ะ ค ร เหมือนกานนะเนี่ย ถึงแม้ว่าเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็เถอะ
ตอนแรกนึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว เพราะบทเพิ่งเสร็จวันอังคาร นักแสดงหาได้ครบวันพฤหัส (ได้ข่าวว่าแสดงวันศุกร์) แถมฉากก็ทำคืนวันนั้น
แต่เพราะว่บุญส่ง บารมีเก่ามีเพื่อนดีคอยช่วยเหลือ ^-^
ต้อง special thanks หน่อยแล้วเริ่มตั้งแต่
|
|||||||
|
|
